19 فروردین جشن فروردینگان
جشن فروردینگان یا فروردگان یکی از کهنترین مناسبتهای ملی ایران است که ریشه در باورهای دینی و فلسفی زرتشتی دارد. این جشن در احترام به فرَوَهرها (ارواح نیک نیاکان و درگذشتگان) برگزار میشود و نشاندهندهی پیوند عمیق ایرانیان با ریشههای معنوی و خانوادگی خود است.
در اوستا فرَوَهر نمادی از روان و نیروی ایزدی هر انسان نیکوکار است که پس از مرگ نیز وجود دارد و به خیر و راستی یاری میرساند. جشن فروردینگان فرصتی است تا خانوادهها با برگزاری آیینهای نیایشی، یاد نیاکان را گرامی بدارند و پیوند میان این جهان و آن جهان را استوارتر کنند.
تاریخ دقیق جشن فروردینگان
- در گاهشماری اوستایی، هر ماه ۳۰ روز داشت و هر روز نام ویژهای داشت. (نام سایر روزهای ماه در تقویم زرتشتی به این صورت است: ۱- هرمزد ۲-بهمن ۳-اردیبهشت ۴- شهریور ۵- سپندارمزد (اسفند) ۶- خرداد ۷- امرداد ۸- دی به آذر ۹- آذر ۱۰- آبان ۱۱- خور ۱۲-ماه ۱۳- تیر ۱۴- گوش ۱۵- دی به مهر ۱۶- مهر ۱۷-سروش ۱۸- رشن ۱۹- فروردین ۲۰- بهرام ۲۱- رام ۲۲- باد -۲۳ دی به دین ۲۴- دین ۲۵- ارد ۲۶- اشتاد ۲۷- آسمان ۲۸- زامیاد ۲۹- ماراسپند ۳۰ انیران.)
- وقتی نام روز و نام ماه یکی میشد (مثلاً روز فروردین در ماه فروردین) آن روز را جشن میگرفتند.
- بر اساس تبدیل تقویمها، روز فروردین از ماه فروردین در بسیاری از پژوهشها برابر با ۱۹ فروردین در تقویم هجری شمسی محاسبه شده است.
به همین دلیل، در تقویمهای مناسبتی امروز، ۱۹ فروردین به عنوان روز فروردینگان شناخته میشود.
چرا ۱۹ فروردین؟
تطبیق تقویم اوستایی با تقویم خورشیدی فعلی ساده نیست، زیرا:
- در ایران باستان کبیسهگیری به شکل منظم امروزی وجود نداشت.
- پس از اصلاحات تقویم جلالی و سپس تقویم هجری شمسی، برخی جشنهای باستانی در یک روز ثابت شمسی تثبیت شدند.
بنابراین تاریخ ۱۹ فروردین یک معادلسازی پژوهشی برای استفاده عمومی است، نه لزوماً تاریخ دقیق نجومی باستان.
تاریخچه و زمان برگزاری جشن فروردینگان
پیشینهی این آیین به دوران پیش از هخامنشیان بازمیگردد و در متون کهن مانند اوستا و دینکرد به آن اشاره شده است. در گاهشماری ایرانی، فروردینگان در روز فروردین از ماه فروردین (نخستین روز از دوازدهمین ماه سال قدیم ایرانیان، یعنی اسفند در تقویم امروزی) برگزار میشده است.
این جشن معمولاً ده روز به طول میانجامید و ایرانیان باور داشتند که در این ایام، فرَوَهر درگذشتگان به خانههای خود بازمیگردند تا از نیکی و یاد فرزندانشان بهرهمند شوند. این ایام، نوعی زمان مقدس میان سال نو و پایان سال کهنه بوده و با نوروز پیوندی درونی داشته است.
آیینها و فلسفهی برگزاری فروردینگان
در این جشن، خانوادهها به دیدار آرامگاه درگذشتگان میروند و با روشن کردن شمع و عود، خواندن اوستا و آوردن خوراکیهای نذر و یادبود، ارواح نیک را پاس میدارند. در برخی مناطق زرتشتینشین، این آیینها در خانه یا در دخمهها و آتشکدهها برگزار میشود.
فلسفهی اصلی فروردینگان برآمده از سه مفهوم بنیادین است:
- سپاس از نیاکان برای میراث اخلاقی و فرهنگی.
- پایداری پیوند خاندان و اجتماع.
- یادآوری ناپایداری جهان مادی و تأکید بر خیر و اندیشهی نیک.
به همین دلیل، فروردینگان تنها یک آیین مذهبی نیست؛ بلکه بازتابی از نوع نگاه ایرانیان باستان به زندگی، مرگ و جاودانگی روح است.
منتشرشده در اپونیوز | opobnews
جعبه ی رمزآلود 800 ساله سلجوقی
